Het dossier dat met je meedenkt

De echte test van praktijksoftware is het halve minuutje tussen twee cliënten. Je opent een dossier en wil drie dingen weten: waar staan we, wat hebben we vorige keer gedaan, en hoeveel zittingen blijven er nog over. In Logobuddy staan die drie antwoorden bovenaan, nog voor je begint te scrollen.

Daaronder loopt de tijdlijn. Die is bewust chronologisch en niet opgesplitst in tabbladen: een behandeling is een verhaal, en een verslag van maart hoort naast de zitting waaruit het voortkwam, niet in een aparte map met documenten.

Terugbetaling is in de logopedie geen randgeval maar de kern van de planning. Wie pas bij de negenenveertigste zitting merkt dat de periode al twee weken verstreken is, heeft een probleem dat niet meer op te lossen valt met een goed verslag.

Daarom hangt de teller aan het behandeltraject en niet aan de cliënt: een kind met twee hulpvragen heeft twee periodes die los van elkaar lopen. Elke zitting die je registreert telt af van het juiste traject, en de resterende zittingen staan zichtbaar in het dossier en in de agenda.

Elke cliënt hoort bij één hoofdtherapeut en is standaard alleen voor die persoon zichtbaar. Een praktijkhouder kan dat verruimen tot eigenaar-ziet-alles of tot volledig gedeeld, maar dat is altijd een bewuste keuze en nooit de standaardinstelling.

Wat je ook kiest, elke raadpleging van een dossier komt in een audit-log dat niet gewijzigd kan worden. Dat is geen extraatje: bij gezondheidsgegevens moet je kunnen aantonen wie wanneer toegang had.